Posts tonen met het label moestuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moestuin. Alle posts tonen

31 december 2007

de nieuwe moestuin


Zo, het heeft even geduurd, maar hier zijn de foto's van mijn "nieuwe" moestuin, naast het huis. Er staan al wat aardbeienplanten en nog een 3 zielige broccoli-planten waar wonder boven wonder nog een heel klein broccoli-bloemetje inzit. Ik zou kunnen zeggen dat het mijn experiment is om te zien of deze soort bestand is tegen vorst... De waarheid is dat ik te lui ben geweest om ze eruit te halen toen bleek dat ze te laat geplant waren. Nu wil ik eigenlijk weten of de broccoli groter wordt als het warmer weer wordt.. Waarschijnlijk niet, maar ze staan me nog niet in de weg.




De zaden zijn besteld en komen als het goed is in de eerste helft van januari. Dus nu mag ik een van de leukste dingen doen: het plannen van en dromen over gigantische goed gelukte oogsten!

22 juli 2007

moestuin: voors en tegens

Het is weer even geleden dat ik een stukje heb geschreven. De laatste weken voor de schoolvakantie waren druk door allerlei acitiviteiten in verband met de school van de kinderen en de verjaardag van mijn oudste zoon. Daar kwam dus de volkstuin nog bovenop.

Dit heeft mij gebracht om de voors en tegens van de moestuin op een rijtje te zetten.

VOOR:
  • gezonde lichaamsbeweging buiten
  • biologisch geteelde groente en fruit voor een prikkie
  • intellectuele uitdaging, met name teeltschema's en ziekten- en plagenbestrijding
  • goed voor de ontwikkeling van de kinderen: ze leren dat een aardappel niet in een fabriek gemaakt wordt
  • ik vind het leuk om te doen

TEGEN:

  • arbeidsintensief, het kost behoorlijk wat tijd
  • deadlines: je "moet" heel veel, anders kun je het vergeten: zaaien en planten voor een bepaalde tijd, sproeien als het droog is, ziekten- en plagen bestrijden, etc.
  • het kan ook niet altijd, als het regent of de grond heel nat is kun je niet werken
  • als het een geschikte tijd is om in de tuin te werken moet ik altijd kiezen: de volkstuin of mijn eigen tuin. Eind van het liedje is dat ze allebei er verwaarloosd uitzien.
  • de reistijd naar de volkstuin is een kwartier heen en een kwartier terug, als je tenminste niet staande gehouden wordt voor een praatje, wat op zich wel heel gezellig is en ik ook graag doe :)
  • er moet veel "geknutseld" worden: steunen, netten en hekken, dat is niet mijn sterkste punt
  • die steunen, netten en hekken vergen een behoorlijke financiele investering in het begin
  • onkruid, onkruid, onkruid....

Eigenlijk komen alle tegenargumenten wat mij betreft op hetzelfde neer: tijd. Daarom heb ik besloten om mijn volkstuin op te zeggen en op kleinere schaal in mijn achtertuin een moestuin aan te leggen. Een stuk van ongeveer 65 vierkante meter wordt van gazon/siertuin omgebouwd naar moestuin. Zo bespaar ik mezelf de reistijd. Manlief is ook helemaal enthousiast: inmiddels is het eerste stuk van het gazon omgespit en is er een gaashek voor gezet. Anders fietsen de kinderen er per ongeluk in. In dit eerste stukje van 3 bij 1.20 heb ik nu andijvie en spinazie gezaaid, en prei geplant. De prei is een gokje, want die had ik allang moeten uitplanten. Die deadline heb ik niet gehaald....

In de volkstuin waren de vroege aardappels aangetast door de aardappelziekte, maar de meeste had ik er op tijd uit. Maar allemachtig, wat is het moeilijk om aardappelen te rooien waar de stengels zijn verschrompeld en overwoekerd door onkruid. De smaak van de vroege aardappels, anais, viel ons tegen. Ze hadden een boterachtige smaak. Gelukkig viel het in goede aarde bij mijn ouders en mijn schoonmoeder, die ze met smaak hebben opgegeten. Mijn late aardappelen, Texla, hebben ook te lijden gehad van de aardappelziekte, maar de aardappels zelf waren prima. De planten begonnen nieuw loof te ontwikkelen, dus ik vermoed dat ik ze nog had kunnen laten staan. Ze horen ook resistent te zijn. Maar ik durfde het niet aan.

De frambozen die ik gekocht heb, dragen geen fruit. De stekken die ik gekregen heb wel. Heerlijk zoet zijn ze. De bosbessen zijn best lekker, maar schaars en erg klein. De bramen zijn een beetje zuur naar mijn smaak, er moet een beetje suiker overheen.

De andijvieplanten die ik heb gekregen zijn doorgeschoten. Van de andijvie die ik heb gezaaid is 1 plantje opgekomen. Dus geen enorme oogst met andijvie.

Knoflook is prima gelukt en hangt nu in een vlecht te drogen in mijn schuur. De wortels en gele uien zijn ook prima gelukt. De rode uien zijn niet gegroeid. Geen idee waarom niet, behalve dat ze overwoekerd waren met onkruid.

De doordragende aardbeien geven geen bloemen en vruchten meer. Misschien omdat dit het eerste jaar is? Ik heb ze in maart geplant. Ze zouden van juni tot oktober moeten dragen.
Ik denk dat ik in mijn nieuwe moestuin lambada plant, plus misschien toch nog wat ostara, deze doordragende soort. Maar dan wel half augustus planten. Ik ben van plan om die deadline te halen!

03 april 2007

een vliegende kraai vindt altijd wat...


...zegt mijn vader altijd. En zo is het. Gisteren was ik nog geen minuut op het complex of Chris (van de tuincommissie) komt naar me toe: "wil jij een huisje? voor noppes? Degene waarvan het nu is wil iets groters en mooiers. Anders gaat het naar de Belder". De Belder is de vuilstort hier. Tja, eigenlijk had ik besloten om dat niet te doen: ik weet niet of ik het na een jaar nog leuk vind, en een beetje huisje kost al gauw meer dan 200 Euro. Bovendien dan krijg ik natuurlijk ook dat ik allerlei gereedschap dubbel moet aanschaffen. Maar goed als het voor noppes is, en bovendien goed voor het milieu, want het wordt niet weggegooid.... Manlief vind het ook een goed idee: 'je hebt al een hoop dubbel gereedschap, en als je het niet leuk vindt, neemt de volgende huurder het waarschijnlijk graag van je over, zeker als het voor niks is." Weinig tegenin te brengen natuurlijk. En dan kan ik ook vaker op de fiets, wat ook fijner is, zeker als het in de zomer warm is. Ik had mijn fototoestel bij, dus gelijk een foto genomen van mijn toekomstige huisje:


Vandaag nog geen tijd gehad, maar morgen ga ik snel even laten weten dat het huisje mag komen. En het is ook weer een prima aanleiding om de gulle gever te belonen met een taart. Psst, nog niks zeggen, hoor! 't is nog een verrassing :)

Blogarchief